کاش می امدی

کاش می امدی و نگاهم به نگاه دوری گره نمی خورد. شاید اگر همین حالا می دیدمت و دیگر تا قعر دلم دیدن را ترک می کردم

چون دیدن هم مرا به گردابی عجیب فرو می برد

مثل شنیدن

و مثل دلم که دل نیست

کاش می امدی

و دیگر تعجب دلم جای خود را به یک یقین بی عیب می داد

و بی اعتمادیم جای خود را به منی می داد که بتوانم یکبار برای همیشه بگویم

من هستم

می توانم باشم

کاش می امدی

بهار